هیجان
درهجوم کلمات و هیجان و ماتم سر یک کوچه بن بست رسیدیم بهم
او سبکبارتر ازخواب خدایان زمین می زد آهسته و آرام و هوسناک قدم
کودکی دربغلش بود به زیبایی ماه زیرلب زمزمه میکرد " فدای پسرم"
تنش الماس تراشیده دوران قدیم تن من معدنی ازخستگی و ریزش غم
نشد ای حادثه مخملی امروزی بگذاری به دل ملتهب من مرهم
در تلاقی دو چشمان سیاهت با من خنده تلخ تو دنیای مرا ریخت بهم
گیرم از شرم وحیا دم نزنم ازعشقت چه جوابی به دل خون شده خود بدهم
من و تو دیر رسیدیم به هم ، اما نه آسمان نیز به بخت من وتوکرده ستم
دستم از دامن کوتاه تو کوتاه شده کاش می شد که بمیرم سرراهت مریم
همه قصه من خواب پرازرنجی بود خواب دنیای به هم ریخته یک آدم
